Yellowtail Πολιτισμός και Μαγειρική Ιστορία

   Η περίοδος Edo (1603-1868) ήταν μια κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη της κουλτούρας κατανάλωσης κιτρινοουράς: Η άνοδος του ψαρέματος: Το ψάρεμα με κιτρινοουρά έγινε δημοφιλές κατά την περίοδο Έντο, ειδικά σε περιοχές κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού όπως η πόλη Odawara στην επαρχία Kanagawa και η πόλη Owashi στην περιφέρεια Mie. Ένα ευγενές συστατικό: Η φρέσκια κίτρινη ουρά παρουσιάστηκε στον φεουδάρχη πριν πουληθεί σε πόλεις-κάστρο και θεωρήθηκε συστατικό υψηλής ποιότητας, «μία κιτρινόουρα αξίζει ένα τατάμι ρυζιού» (一尾の鰤に米一俵).

Από την περίοδο Meiji (1868-1912) έως την περίοδο Showa (1926-1989): 1) Η πρόοδος στην τεχνολογία αλιείας οδήγησε σε σημαντική αύξηση των αλιευμάτων κιτρινοουράς. 2) Οι εξελίξεις στην τεχνολογία της υδατοκαλλιέργειας οδήγησαν σε αύξηση του «hamachi» (ιχθυοκαλλιέργεια νεαρών). Σήμερα, η "εκτροφή κίτρινη ουρά" στην αγορά αναφέρεται συνήθως σε χαμάτσι, όχι φυσικά μπούρι. Η ιστορία της κατανάλωσης κιτρινοουράς (ιαπωνικά: "buri" ή "hamachi") στην Ιαπωνία είναι πολύ μεγάλη. Δεν είναι μόνο ένα κορυφαίο συστατικό της ιαπωνικής κουζίνας αλλά και βαθιά ενσωματωμένο στην κουλτούρα και την παράδοσή της. Το Yellowtail ονομάζεται "Shusse uo" στην Ιαπωνία, το οποίο είναι το κλειδί για την κατανόηση της πολιτιστικής του σημασίας.